De Torrewachters Roeselare

Voor de clash met Roeselare stuurde Bredene enkele van zijn ruwste zeebonken naar Roeselare, vastbesloten om iets te gaan rapen in de Rodenbachstad. Helaas pindakaas het lukte net niet. Een kort verslagje van deze tragische gebeurtenis...

Bernard was best tevreden met zijn stelling na de openingsfase, maar in het middenspel verloor hij eventjes zijn concentratie en maakte de strategische fout om het loperpaar niet te behouden. Toen ook nog een belangrijke centrumpion in de doos verdween, wist Bernard dat zijn ongeslagen reeks na anderhalf jaar zijn einde naderde. Hij probeerde voorzichtig de nederlaag te ontwijken met een remisevoorstel, maar de Bredenaar die in het voordeel was wou nog wat doorspelen. Onze Torrewachter verdedigde vervolgens alsof hij in zijn leven niets anders had gedaan en dat loonde na een tijdje. De Bredense zeebonk was het beuken op de vijandige stelling beu en hij stelde zelf remise voor wat Bernard prompt aanvaardde. Fabio kwam terecht in een opening die hem eerder vreemd was, hij moest zijn hersentjes laten werken en dat kostte hem veel tijd. Ruim drie kwartier ging zo voorbij en dan stelde de man van de zee remise voor nadat hij zelf slechts vijf minuten tijd had gespendeerd aan zijn match. Fabio begreep er niets van en nam het bod gretig aan. Was zijn rivaal uit zijn theorie of waren het de gespierde bovenarmen en het daaraan verbonden sixpack van onze Fabs die hem een gelijkspel deden voorstellen? We zullen het wellicht nooit weten. Intussen was Warre verzeild geraakt in een redelijk symmetrische damesopening. Om wat peper in de stelling te brengen besloot hij een pion te offeren voor initiatief. De computer volgde hem niet, gelukkig was zijn overbuur geen 'chipmachien' en mistte hij een 'discovered attack'. Warre profiteerde en ruilde snel een bedreigd stuk af. Hij bleef uiteindelijk over met een sterk loperpaar op een open bord, maar nog altijd met één pion in het krijt. Uiteindelijk gaf de zeeman de vredespijp aan Warre en die nam ze aan na een blik op het eerste bord waar Martijn goed stond. Martijn moest dus voor de tweede ronde op rij de teamzege binnenhalen. Het begon zeer rustig met een kabbelende opening waar hij een licht voordeeltje had. Ons eerste bord die niet graag saaie wedstrijden speelt besloot er dan maar in te vliegen en hij schoof zijn g-pion vooruit en rokeerde dan nog eens tegen de regels in langs dezelfde kant. Stockfish was not amused, maar Martijn wilde chaos creëren en die kwam er. Zijn rivaal bleef lang hangen met zijn koning in het centrum en onze man deelde een eerste speldenprik uit met een niet geheel correct paardoffer, waarna hij met zijn loper een vijandelijke toren kon pennen. Het werd een complex boeltje dat nog naar een hoger niveau werd getild, toen Martijn een kwaliteit gaf voor twee centrale vrijpionnen. Ge moet maar durven, maar Martijn zijn wiskundig brein had goed gerekend, de twee vrijpionnen waren niet te stoppen en ook in Bredene kunnen ze rekenen want er kwam al snel een opgave. Oeps weer winst met het kleinste verschil. Begin maart wacht Menen en die laten niet met zich sollen naar het schijnt...

Nog dit: enkele van onze jongste spelertjes waren actief op het debutantentornooi in Tielt. Voor de meesten was dit hun eerste kennismaking met een wedstrijdje onder stress wat een pittige ervaring bleek. De uitslagen in de verschillende stappen kun je hier terugvinden.